30/1/2014

MOSAICO BIZANTINO E TEMPLOS GREGOS NA ALTA COSTURA

 

A colección outono-inverno 2013-2014 de Dolce&Gabbana sirviuse de fonte de inspiración para os tecidos nas cores e texturas dos mosaicos bizantinos, particularmente da catedral de Monreale en Sicilia e de San Vital de Ravena.
Dominan os dourados e as incrustacións de pedrería -ás veces en trampantollo-, para dar forma a imaxes relixiosas e aúlicas. O resultado é realmente fantástico amosando unha notable opulencia na que se suma a devoción e a estética

Mira o detalle dos tecidos, arte e artesanía unidos, precisión e tempo na súa elaboración







E disfruta dos deseños nos modelos presentados no desfile











Tamén os complementos se imprimen coa mesma temática e o mesmo estilo: bolsos, zapatos, pendentes e coroas -inspiradas na de Santa Agata, patroa de Catania-.









Recorda a técnica do mosaico, e podes revisar o comentario sobre os mosaicos de San Vital de Rávena.

Recorda que temos unha entrada na que revisamos a relación entre a moda e a arte



Na colección primavera-verano 2014, a inspiracion está nos templos gregos de Sicilia, impresos a gran escala nos tecidos. Os séculos de dominio grego deixaron importantes mostras de templos como Agrigento, Siracusa e Segesta. Nos accesorios repítense as moedas








A colección masculina segue as mesamas pautas





Recorda que temos unha entrada na que revisamos a relación entre a moda e a arte




21/1/2014

Perspectiva lineal: ¿Que é iso?

 
Para aqueles que non entenden moi ben o que é a perspectiva lineal, aquí vai unha breve explicación feita por un dos mellores pintores (cinematográficos)  do século XX, Stanley Kubrick...

 
 
 
Kubrick // One-Point Perspective from kogonada on Vimeo.




25/12/2013






18/12/2013

NOVAS






- 2013, novos récords nas subastas de arte

Obras de Francis Bacon e Jeff Koons rompen en novembro o teito dos prezos acadados nas subastas, neste caso a realizada na casa Christie's de Nova York.

Tres estudios de Lucien Freud, obra de 1969 na que Bacon retrata a outro pintor e amigo, sentado e desde distintas perspectivas, foi vendida por 94,8 millóns de euros.





Balloon Dog (Orange). Esta escultura de Koons que imita a textura dun globo con forma de can, acadou os 43.406.000 euros, un novo fito para unha obra dun autor vivo -superando precisamente a Freud que tiña o récord ata o momento pola obra que ves abaixo-.


No Museo Guggenheim de Bilbao hai dúas obras de Koons, o símbólico cadeliño floral denominado Puppy e que preside a entrada ó Museo, e os tulipáns da terraza interior.



A supervisora durmindo, por Lucien Freud, vendida no 2008 por 24, 5 millóns de euros















Con estes novos prezos de venda modifícase o ranking mundial, Munch e a súa obra O verro abandoan o primeiro posto (mira a lista anterior dos prezos máis altos).








- 2013, sae á luz o tesouro artístico almacenado nun piso de Múnic.


En novembro fíxose pública a descuberta -acontecida xa no 20011- de máis de 1.500 obras de arte almacenadas e ocultadas por Cornelius Gurlitt en dous pisos da súa propiedade.
As obras acumulábanse entre basura e carecían de todo coidado.
Eran obras que os nazis consideraron arte dexenerado, concepto no que se incluían todas as tendencias de vangarda: Picasso, Renoir, Chagall, Klee, Dix, Rodin, Delacroix,.... 


A pregunta que nos facemos é ¿quen é Cornelius e de onde sacou tanta obra?. A resposta é complexa, Cornelius -de 80 anos e sen oficio en toda a súa vida- herdou o tesouro do seu pai, Hildebrand Gurlitt. Ó longo dos anos foi vendendo a contagotas cadros e esculturas, nunha destas ventas foi descuberto polos axentes de aduanas ó despertar sospeitas cando viaxaba a Suiza cunha grande cantidade de diñeiro en billetes de 500 euros.
A figura importante é a do pai, un recoñecido marchante de arte.
No ano 1937, A Cámara de Cultura do Reich recibiu orde de requisar obras de arte dexenerada para unha exposición en Múnic organizada baixo o lema "tiveron catro anos" (para rexenerarse) e titulada Arte Dexenerado

A mostra tivo gran éxito de público
Posteriormente unha comisión supervisada por Goebbels, foi encargada de continuar a requisa, ben expoliando museos de toda a Europa ocupada ou roubando a familias xudeas. A finalidade era obter divisas vendendo as obras en subasta, pero posiblemente os marchantes da comisión, incluído Hildenbrand Gurlitt, aproveitaron para facer negocio propio pois tiña libre acceso ó monto de obra acumulada polo réxime nazi.
Tamén colaborou na compra de pezas para o Museo do Führer en Liz -museo que non chegou a construírse-, para outros museos alemáns e para particulares.
Xunto coas pezas confiscadas, habería outras que o marchante mercou aproveitando a baixada de prezos ó chegar Hitler ó poder ou que adquiriu de xudeus, necesitados de diñeiro para poder fuxir.
Tras do triunfo aliado, Gurlitt foi investigado e definido polos Monuments Men como "marchante de arte do Führer", pero soupo virar a situación pasándose por vítima do réxime -tivera que colaborar porque a súa avoa era xudea-, argumentando que a súa labor foi salvar obras da súa destrucion e que nunca requisara ou roubara nada. Tras dun tempo en arresto domiciliario, foi deixado en liberdade no 1948. Absolto de todos os cargos e recuperadas as súas obras -gran parte da súa colección non fora descuberta-, pasou a ser un membro recoñecido e respectado da sociedade de Hamburgo.


Gurlitt no centro, director da Asociación de Arte de Renania e Westfalia (1952)


Moitas das obras agora descubertas non están catalogadas, algunhas -unhas 200- son reclamadas pero outras non, a algunhas pode seguírselles o rastro pero non a todas. O difícil será que os lexítimos propietarios poidan demostralo e así recuperar as obras.
Estas son algunhas das pezas descubertas.
 
Beckmann, Domador de leóns; Franz Marc, Paisaxe con cabalos; Kirchner, Nena melancólica

 
Liebermann, Dous xinetes na praia; Chagall, Escena alegórica; Matisse, Muller sentada
 
Otto Dix, Muller con sombreiro de plumas vermello; otto Gabriel, Muller velada; W.Lachnit, Home e muller na ventá









- 2012, A Gioconda do Museo do Prado (copia da obra do Louvre).

O Museo do Prado ven de restaurar unha copia da xenial obra de Leonardo, realizada por un dos alumnos do seu taller ó tempo que a pintaba o mestre. A obra pertencía ós fondos do Museo pero ata agora non se tiña constancia da calidade da mesma, a restauración permitiu descubrir o fondo e a limpeza fixo emerxer as mesmas correcións que Leonardo fixo mentres pintaba. 
Mira esta boa comparación entre a orixinal e a copia






- 2011, El vino de la fiesta de San Martín


Esta obra, que se daba por perdida, do artista flamengo Brueghel o Vello (1525-1569) foi adquirida e restaurada no Museo do Prado.
O gran lenzo estaba en mans privadas e foi adquirida a finais do 2010 por 7 millóns de euros.
Aquí podes o antes e despois da restauración.







  © Blogger template 'Solitude' by Ourblogtemplates.com 2008

Subir